drie
jaren geleden
blog

Mobile vs. Security – voor wie ben jij?  

Hoe vaak ik mijn computer vroeger wel niet gefrustreerd herstart heb omdat de extreem logge antivirussoftware de boel weer eens deed haperen. Het voelde alsof er een muur van tien meter hoog en drie meter dik werd opgetrokken om incidenteel ongedierte buiten te houden. Maar het voelde ook goed, want ook al werden pc’s er nagenoeg onbruikbaar van, virussen en cybercriminelen drongen er nauwelijks doorheen. Veiligheid verzekerd.

Krap tien jaar later is alles anders. Als ik mijn eigen laptop per dag één uurtje aan heb is het veel, want ik heb een handzame tablet en krachtige smartphone die de pc nagenoeg overbodig maken. Wanneer ik thuis aankom, heb ik mijn mail al doorgeploegd en het meeste nieuws al gelezen.  

Van logge antivirussoftware heb ik dan ook geen enkele last. Sterker nog: ik draai op mijn draagbare apparaten überhaupt geen antivirussoftware, buiten de beveiligingsmaatregelen die de fabrikant van mijn telefoon en tablet zegt te hebben ingebouwd. Zegt – want zeker weten doe ik het niet. Bij Apple gaan ze er prat op dat hun apparaten van virussen geen last hebben, maar is dat wel zo? Vroeger was het argument altijd dat Apple-apparaten zo’n niche vormden, dat het voor kwaadwillenden de moeite niet loonde om virussen te schrijven. Ruim 1 miljard iOS-devices later gaat die vlieger niet meer op. Onlangs deed een collega proefondervindelijk onderzoek bij één van de Nederlandse Apple Stores, waar haar vriendelijk doch resoluut te verstaan werd gegeven dat mobiele beveiliging zéker een issue was – maar uitsluitend bij hard- en software van de concurrent. Einde gesprek.

Korte oplevingen van bezorgdheid

Ik heb daar wel een mening over, maar ik noem het met name omdat het de overgrote meerderheid van de gebruikers volledig koud laat dat hun foto’s, contactgegevens en vaak ook wachtwoorden voor het grijpen liggen. Korte oplevingen van bezorgdheid zijn er wel: als bekende filmsterren ontkleed over het internet gaan omdat ze niet wisten dat hun foto’s automatisch naar de cloud werden geüpload, doen sommige fans daar hun voordeel mee, maar de meesten schreeuwen moord en brand. Bedrijven reageren dan ook meestal wel kordaat (Apple voerde korte tijd later gelijk tweestapverificatie in) maar het moet, zoals bij zoveel zaken, eerst mis gaan voor er verbetering plaatsvindt.

Waarom schrikken we pas als de boeven de kluis hebben opgeblazen en er met het goud vandoor zijn? Volgens mij niet alleen omdat we de dreiging van cybercriminaliteit onderschatten: het heeft ook zeker te maken met gemak(zucht). Het fijne aan zo’n smartphone is dat je alle informatie die je maar wil binnen handbereik hebt. En betere beveiliging maakt het vaak niet alleen voor de crimineel lastiger om die info te jatten, maar ook voor de eigenaar van de telefoon. Zelf maak ik me er ook schuldig aan. Want als Apple zegt dat het mijn telefoon beschermt, is het toch goed? Er is vermoedelijk niemand die hier echt wakker van ligt.

Andere context

Pas als je het in een andere context plaatst, blijkt het eigenlijk te stom voor woorden: alsof je je auto niet op slot doet, nadat je deze hebt geparkeerd. Of op een openbare pc internetbankiert, en je de browser je inloggegevens laat onthouden. Zeker weten dat je dan ’s nachts wakker schrikt en in je pyjama de straat op snelt om de auto op slot te doen, en daarna rap de bank belt om je inlogcodes te laten veranderen. Maar onze telefoons kunnen ieder moment leeggehaald worden – en er is niets dat we er tegen doen.

Terwijl ik dit typ grijnst mijn iPhone me vanaf mijn bureau uitdagend toe. Heb jij wel eens nagedacht over mobile security?

refresh this page
share this post
with the world
op de hoogte blijven?

Speak Your Mind

*